O PODRÓŻACH

Film na Facebooku :-)

Jestem na Ko Phangan. Właśnie siedzę na poczekalni w porcie i dumam. Przemyślenia moje kręcą się wokół tego, że jakoś ciągle nie przynosi mi pobyt tu radości... Dotarłyśmy promem do miasteczka Thong Sala, a potem taksówką lokalną do Ban ChalokmLum. Te taksy to jedna korporacja i cena za przejazd jest z góry ustalona. Nie da rady poza tą mafią gdzieś taniej podjechać. taksówki to takie mini wany z siedzeniami zamiast paki. Pogoda niestety średnia. Generalnie listopad i grudzień jest dość ryzykowny jeśli chodzi o pogodę na Ko Phangan. My trafiłyśmy na tą gorszą możliwą pogodę. Trochę pada i jest pochmurno... ale i tak jest pięknie. Niestety nie udało nam się dotrzeć do plaży Bottle Beach. Jest małe utrudnienie w dotarciu tam ale generalnie można piechotą lub łódką. Piechotą, to średnia myśl bo w terenie nieco górek i gorąco. Nie każdy dotrze... Ale jest! chatka na plaży za 600b noc. Jest cicho, nie ma ludzi... pewnie dlatego ze pogoda jednak średnia. Ciągle jest jednak coś nie...

Taki jakiś średni dzień... bąble na nogach już się porobiły od dreptania w upał w sandałkach. Moja współtowarzyszka postawiła sobie za cel nie stracić dnia jak wczoraj i go nie przespać więc wstała przed 7 rano. Bangkok wtedy otwiera dopiero jedno oko. Ja tam jestem na wakacjach, a zrywam się przed 8 w normalnych warunkach tylko jeśli musze iść do pracy lub cos jest ważnego zaplanowane. Ruszyłyśmy oczywiście piechotą w stronę ZOO. Po drodze takie widoki...       Naszym celem nie było samo ZOO ale Pałac Vimarnmek. Ciekawe jest to, że pałac rozpoczęto budować na wyspie Ko Si Chang. Ok 1901 r. Król Chulalongkorn postanowił przenieść budowę do Bangkoku. Pałac podobał mi się bardzo. Pierwszy raz widziałam budowlę ze złotego drzewa tekowego. Do tego jest to największa budowla tego typu na świecie. Niestety zdjęć wewnątrz nie można robić. Ciekawostką jest też fakt, że znajdował się tam pierwszy w Tajlandii prysznic i korzystał z niego właśnie król. Wstęp do...

Bangkok to głównie nieciekawe ulice... brudna rzeka, korki, autoriksze, bazary i świątynie. Czasem jakiś pałac. Ale po kolei. Wat Po, świątynia, która słynie z posągu Leżącego Buddy. Jego długość to 45m a wysokość 15. Leży on tam sobie, bo został właśnie jest ukazany w stanie przechodzenia w nirwanę. Dość tam ma Budda klaustrofobicznie, bo jest wciśnięty w budynek niewiele większy od niego. Ciężko więc zrobić zdjęcie, które ukaże go w całości. Ja nakręciłam filmik ;) Właściwie to muszę się tu na forum do czegoś przyznać. Tajlandia nie była nigdy moim wymarzonym celem. Mój stosunek do niej jest zatem dość "luźny". Owszem chcę coś zobaczyć ale nie mam parcia. Wejdę to Wejdę, a jak nie to nie. Ogólnie świątynia robi wrażenie zwłaszcza po południu kiedy światło słoneczne robi się cieplejsze. Tu dotarłyśmy dość późno. Zmiana strefy czasowej zrobiła swoje o spałyśmy dość długo. A właśnie, właśnie zapomniałam wspomnieć, że na początkowym etapie mojej dwumiesięcznej wyprawy mam to...

Bangkok. Hit czy kit? no niestety szalu nie ma. Wielkie, głośne i tłoczne miasto. No może nie tak tłoczne jak Bombaj ale jednak. Doleciałam rano, potem kolejką do centrum (40b). Pozdrawiam moich współtowarzyszy podróży i dziękuje za urozmaicenie lotu ;) Od znajomych wiedziałam, że najlepiej udać się na ulice Khao San w celu poszukiwania noclegu. Jest ulica! centrum rozrywki dla turystów. Kupisz tu ciuchy, zjesz tajskie żarcie w przyzwoitej cenie (od 30b), wymasujesz stopy, zrobisz dziarę i generalnie popijesz słuchając ryczącej muzyki. Pokój na tej ulicy kosztuje rożnie, ja zapłaciłam za dwójkę z łazienką 700b za noc - nie tak dużo ale na Tajlandie chyba nie tak znowu mało. Niestety nastrój nie bardzo mi dopisuję, więc zwiedzanie też nie sprawia tyle radości co mogłoby sprawiać. Wyjazd jest dość spontaniczny więc plan tworzy się przypadkiem. Pierwszego dnia właściwie trochę poznałam okolice. Zanim znalazł się hostel, zanim odespałam nocny lot był już wieczór. Kilka tylko fot ...