O PODRÓŻACH

W stanie Karnataka w Indiach panny nie mogą spotykać się z kawalerami bez wiedzy i obecności bliskich. Kiedy para chce potajemnie udać się na schadzkę np. w hotelu może się to skończyć "najazdem" policji i zamieszczeniem zdjęć niewiernych lub niepoślubionych w gazecie. Największą karą jest bowiem publiczne ośmieszenie.  Nie jest więc lekko. Seks tylko po ślubie, a zdrada nie może być tolerowana. Często wykorzystuje się owe zasady w polityce. Bo jak najlepiej skompromitować konkurenta? Przyłapać w hotelu w sytuacji intymnej z kochanką :-) a następnego dnia gazety mają o czym pisać. Nasza gospodyni z Mysore dała radę. Najlepiej spotykać się w dużym hotelu! Trudniej znaleźć pokój, a i wielu klientów :-)    Ruszyliśmy na Goa. Kolejna nastogodzinna podróż busem. Warto jednak :-) Wróciliśmy do Agondy. Wioski na południu Goa. Cztery lata temu zakochaliśmy się w tym miejscu i wiedzieliśmy, że kiedyś zawitamy tu znowu :-) ...

Zmiana planów musiała nastąpić. Dziś mieliśmy ruszyć w stronę Kerali do miasta Cochin nocnym autobusem, poszwendać się tam jeden dzień (zobaczyć m.in. dzielnicę żydowską i pokolonialną portugalską zabudowę) a potem nocnym pociągiem ruszyć na północ w kierunku Goa. Okazało się jednak, że jest problem z biletami na Goa właśnie. Szykował się więc niezły maraton a do tego nie mieliśmy pewności czy wszystko pójdzie po naszej myśli - wyglądało na to, że możemy tam na dłużej utknąć. Postanowiliśmy więc zmienić plan i odpuścić Kerale. Będzie powód, żeby do Południowych Indii jeszcze wrócić. Kupiliśmy bilety bezpośrednio na Goa, do naszej ulubionej Agondy, w której już byliśmy cztery lata temu. Odległości do przebycia są tu ogromne. Busy i pociągi wloką się niemiłosiernie, więc podróże trwają kilkanaście godzin. Moim głównym celem tego wyjazdu był odpoczynek i nareperowanie zdrowia. Decyzja o wyjedzie na plażę była w tym wypadku najlepszą jak...

Niedziela okazała się dniem odpoczynku i laby także w Indiach. Wspólnie pojechaliśmy na obrzeża miasta do indyjskiego SPA, gdzie mogliśmy wylegiwać się nad basenem i zażyć kąpieli słonecznej :-) Resort był pierwszym miejscem gdzie można było zamówić piwo. Picie alkoholu w Indiach nie jest tolerowane, nie jest jednak rzadkością w Mysore wsiąść do rikszy, której kierowca jest ewidentnie w stanie wskazującym... Utrudnia to nieco współprace... że już nie wspomnę o zagrożeniu na drodze! a dodać trzeba, że ruch na lokalnych ulicach nie jest tak "uregulowany" jak u nas. Tu raczej obowiązuje prawo dżungli, większy i silniejszy może więcej i ma pierwszeństwo :-) Mysore pachnie jaśminem, różą i drzewem sandałowym. Miasto słynie z produkcji znakomitych kadzideł ale także z produkcji wysokiej jakości jedwabiu. Od wielu wieków jest ważnym centrum naukowo-kulturowym w południowych Indiach. To tu przyjeżdżają ludzie z całego świata szkolić się w jodze lub korzystać z wiedzy...

Do Mysore dojechaliśmy z małym opóźnieniem - Indie :-) W kafejce Khushi czekała już na nas  znajoma Agata. Gokulam, dzielnica w której się spotkaliśmy słynie ze szkół jogowych. To właśnie tu Agata, instruktorka jogi, szlifuje swój warsztat pod okiem mistrzów ASHTANGI . Dzięki jej poleceniu udało nam się zamieszkać na dwie noce w domu z rodziną indyjską. Nasza gospodyni ulokowała nas w przybudówce, gdzie mieliśmy własną małą kuchnie i łazienkę :-) najlepsze jak do tej pory warunki :-) Po południu wspólnie we trójke pojechaliśmy zwiedzić Muzeum Kolejnictwa Indyjskiego i lokalny słynny bazar. Agata :-) Lokomotywy, wagony, i drezyny kolorowe jak sari :-) Na bazarze też paleta barw :-) Święte krowy w modnych kolorach :-)

eh podróże... właśnie siedze w nocnym pociągu z Hampi do Mysore. Pociąg sypialny w wersji indyjskiej jest podobny do ukraińskich kuszetek, otwarty.  W polskim przedziale mamy cztery siedzenia vis a vis cztery siedzenia. Od korytarza wszystko odgrodzone jest drzwiami.Tu zamiast czterech siedzeń sa trzy łóżka naprzeciw siebie. Oczywiscie nie ma drzwi więc jest to jeden wielki otwarty wagon. Jacek już śpi, dokładnie pode mną :-) Na mojej wysokości młoda hinduska, poniżej jej rodzice. Warunki wielu określiło by jako spartańskie. Kolejne naście godzin w podróży. Przeciez to nie urlop! to nie odpoczynek! a jednak... Czuje radość! strzelec w drodze! Kto nie podróżował z plecakiem nie zrozumie. Tu trzeba pewnego dystansu i tolerancji na niewygody, ale jeśli ze zrozumieniem, akceptacją a nawet radością przyjmie to co los daje, świat odwzajemni się i poczujesz szczęście! Jak można uwielbiać niewygodę, często bród i twardą pryczę zamiast łóżka? Można. Bonus jaki dost...

Dojechaliśmy do Hampi. Miasteczko jest urokliwe i maleńskie, pełne rodzinnych hostelików i restauracji na dachach budynków. Można spkojnie obejść je w 30 min dookoła. Leży na rzeką Tungabhadra. Po jej drugiej stronie jest inna wioska, nazywana potocznie wyspą. Największą atrakcją tego miejsca są jednak pozostałości po mieście, krainie bogów małp, zwanej dawniej Vijayanagar. W 1336 r. ksiąze Harihararaya wybrał Hampi jako miejsce nowej stolicy, która przez kolejne wieki rosła aż stała się jednym z największych imperiów w histori Indii. W czasach rozkwitu miasta, w XVI w mieszkało tu nawet 500.000 ludzi. Tłoczne bazary, handel międzynarodowy, szlachetne kamienie. 1565 r. zakończyło się jednak wszytko kiedy decyzją konfederacji sułtanów Deccanu miasto zrównano z ziemią. Ruiny miasta i świątyń do dziś są świadectwem dawnej świetności miasta. Pierszego dnia pochodziliśmy po miasteczku a wieczorem pojechaliśmy zoboczyć zachód słońca nad ruinami. Zwiedzanie zostawiliśmy na d...

Czas uciekać z Bombaju. Kolejny cel to Hampi, ok 15h jazdy busem. Można z przesiadkami wybrać się tak: My wybraliśmy jednak nocny bus sypialny :-)